2015 – Χρήστος Χρυσόπουλος

Η σειρά πορτρέτων της Ζάννας Αρτέμη με τίτλο «200» μοιάζει να οικειοποιείται κάτι από τη συστηματικότητα της λογοτεχνίας καθώς διερευνά το πρόσωπο του ανθρώπου των Αθηναικών δρόμων.

2012 – Αντώνης Βάθης

Το πιο ενδιαφέρον σημείο στην ζωγραφική της Ζάννας είναι ο ορίζοντας, λόγω αθωότητας και ειλικρίνειας, παλεύοντας με τα πινέλα να ζωγραφίσει κύματα και θαλασσιά λιμάνια. Βαρκούλες με άμμο, αλμύρα, γερανούς, σημαδούρες, σύννεφα, αφρούς, ανεβοκατεβάζει τον ορίζοντα, κατά και υπέρ της πραγματοποίησης λάθους, αλλά τελικά σαν σκοινοβάτισσα του Jean Genet, τον ισορροπεί ανενδοίαστα.

2011 – Γιώργος Σκύθος

Ο τωρινός χρόνος γίνεται κιόλας παρελθόν. Τα γκρίζα μουντά παστωμένα χρώματα αποδίδουν κτίρια, υποδέχονται σπίθες και εντάσεις χρωμάτων ακολουθώντας έναν χορό εξωπραγματικό σε ρυθμό αναπόλησης παιδικής ηλίκιας. Πεταλούδες, αερόστατα, χαρταετοί, φιγούρες ακροβατών, οδηγούν σε άλλον τόπο μεταφυσικών δρώμενων.

2010 – Πέγκυ Κουνενάκη

Η Ζάννα μέσα από το έργο της δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εκφράζει τον εαυτό της. Τις σκέψεις, τους στοχασμούς, τα πιστεύω, τα θέλω της. Επιδιώκει να προκαλέσει βαθύτερα συναισθήματα στον θεατή, να τον εισάγει στον δικό της κόσμο, ο οποίος, χωρίς να εμπεριέχει στοιχεία μιας πιστής αναπαραστατικής πραγματικότητας, δύναται να τον οδηγήσει σε μονοπάτια όπου η μνήμη, οι αισθήσεις και οι ψυχικές εντάσεις έχουν τον πρώτο και κύριο λόγο. Η ζωγράφος, θέλει να ορθώσει το ανάστημα και την αντίστασή της- και το κατορθώνει σε μεγάλο βαθμό- μπροστά σε μια πραγματικότητα απ’ την οποία πολλοί θάθελαν να αποδράσουν. Με την τέχνη ως όχημα, επιχειρεί την υπέρβαση από το πεζό και οριοθετημένο σήμερα, το οποίο, δεν φαίνεται καθόλου να της ταιριάζει.

2006 – Aφροδίτη Ανδρεώλα

‘’Οι εσωτερικές σκέψεις της Ζάννας απορρέουν από βιωματικές, υπαρξιακές καταστάσεις καθώς και από τις επιθυμίες της να ανιχνεύσει την καλλιτεχνική και κοινωνική της ταυτότητα εκφράζοντας παράλληλα μια προσωπική στάση ζωής.

Visit Us On FacebookVisit Us On YoutubeVisit Us On Google Plus